Monthly Archives: February 2020

Dood zijn de bomen, leve de bomen!

Het droge & hete weer van de laatste jaren maakte het best lastig voor sparren. De letterzetter had daarom wel gemakkelijk spel. Talloze dode bomen waren het gevolg. Zo ook in Dorne waar we een vraag voor bebossing kregen. De dode dennen waren gekapt omwille van veiligheidsredenen (brandgevaar en mogelijke stormschade), maar het nieuwe zicht was triest. Het koppel wou terug meer groen en leven om zicht heen – speciaal voor de bijen, vogels en eekhoren dragen ze een warm hart toe. Door een programma op tv werden ze attent op het concept “voedselbos” en voelden zich meteen aangetrokken. Veel biodiversiteit, veel bloei & groei, weinig onderhoud waren allemaal mooie beloftes.

We hadden dus afgesproken en de opties bekeken, gehoord wat hun doel en prioriteiten zijn, welke stappen mogelijk zijn. Zo kwam een herbeplanting in verschillende fases uit de bus dat ook eigen ideeën van Moeder Natuur mee in het plaatje toelaat. Dus gingen we aan de slag om planten en vrijwilligers te verzamelen om als eerste stap een biodiverse haag aan te planten. Samen pakten we wel eerst “even” de Robinia´s (R. pseudoacacia) aan die zich op de open plaatsen gretig uitgezaaid hadden… Robinia´s zijn nuttige pioniers die de bodem verrijken met stikstof (zoals Elzen of erwten en bonen ook), later is hun bloei een gulle weide voor bijen, en hun hout is stevig en mooi (bv voor speelplaatsen). Maar teveel is teveel – we willen uiteraard dat het nieuwe plantgoed een kans heeft om door te komen. Als ze dan gevestigd zijn en meer schaduw maken, zullen de Robinia-zaailingen minder en probleem vormen. Wel nog even geduld nodig…

Gewoon leeg laten nadat we even “schoonmaak” hebben gemaakt, is niet de bedoeling – en niet mogelijk van nature – daarom hadden we een mengeling van allerhande bosplantsoen voorzien om een nieuwe plaats te geven. De keuze was gericht op forse struiken als lager niveau voor de nog verblijvende loofbomen, met oog op verschillende bloei-momenten, en als doel om een buffer te vormen tegen de koude noord-wind & invloeden van de landbouw. Onder andere groenblijvende struiken op strategische plaatsen voor het zicht (bv hulst en zilverbes), en inheemse bloeiers (bv meidoorn, sleedoorn, spork) gemengd met de aanwezige vlier en kersen. Eerst leek de hoop van plantgoed klein maar het werd snel duidelijk dat we dicht genoeg konden planten. Nog net met het laatste licht hadden we alles klaar en terug netjes opgeruimd. Iedereen is blij en benieuwd hoe het eruit gaat zien…
Dikke merci aan de collega´s van het Mier Collectief vzw en alle helpers (ook diegene die niet in de foto te zien zijn 😉 ) ! Graag tot een volgende.

PS: Als jij ook graag onze helpende handen & ideeën wil uitnodigen, geef maar een seintje!

Copyright foto´s: Aline Sponholz (Marjolein vzw) en Marc Van Hummelen (Villa Vanzelf vzw)

ZeroWasteWash

Ondertussen is wel vijf jaar geleden dat ik Heidelien haar recepten over “Natuurlijke waskracht – Plantaardige zeepvervangers” heb ontdekt. Het was boeiend om te lezen en leuk om uit te proberen – en met haar daarover te praten 🙂 Sinds een aantal jaar mag ik ook ambassadeur voor haar zijn en workshops daarover geven – theorie is één ding en praktijk iets anders, hé. Het is fantastisch om ervaring te kunnen doorgeven, anderen hun verhalen te laten delen en samen de trucjes te oefenen. `T is allemaal niet zo moeilijk als je maar weet hoe – en juist deze kennis maakt het verschil. De keuze om dan zelf van planten je producten te kunnen maken is gewoon geweldig bevrijdend! Niet meer meedoen aan de consumptiemaatschappij, met veel verpakking en bijhorende afvalbergen, twijfelachtige toevoegingstoffen en milieu impact enz. maar voor je eigen gezondheid en van je dierbaren kunnen zorgen, meer zelfredzaam zijn en bijdragen aan een schonere wereld… – tenminste wat betreft het deel schoonmaakmiddelen (andere kunnen volgen).
Wat dus leuk is dat je zomaar je ingrediënten zou kunnen plukken in de tuin of veilige omgeving, en andere sowieso in huis zou hebben – bv. azijn, havervlokken en soms citrusachtigen. De nevenproducten van het process kunnen gewoon op de composthoop en later dus de bodem verrijken. Soms kan je daar ook nog eens snoep van maken. Ja inderdaad! Er waren al veel vragen om de recepten te delen en bij deze een poging…

De gouden schat van schillen…

Sinaasappel-zoetigheden
Vooral in de winter houden we van de extra vitamientjes die we via sinaasappels kunnen verkrijgen. Ook door de rest van het jaar durven we wel eens citroenen voor thee, dressing of dergelijke in huis halen. Wie resoluut voor “lokaal” kiest die heeft citroenmellisse of citroenverbena, citroenthijm… en dergelijke kruiden als helpers in de tuin (of bij familie / vrienden). Al deze “citroenachtigen” zet je dus een maand op azijn om vervolgens te filteren en te gebruiken in / als schoonmaakmiddel.
De schillen van de sinaasappels (of citroenen, pompelmoes enz) daarom niet weggooien maar bijhouden! Uiteraard best biologisch gekweekte exemplaren kiezen – je geeft daarmee enerzijds het signaal “Ik wil een gezonde Aarde zonder vergif!” en anderzijds doe je jouw eigen lichaam iets goed. Want nadat die schillen op azijn hebben gezeten, hoef je deze nog steeds niet weg te gooien: maak er maar orangetten van 🙂 of marmelade of citroen cake of… je zult veel recepten kunnen vinden of bedenken.

Een voorbeeld van mij dus: No-Waste-Orangetten
Nadat je de azijn hebt gefilterd, de “gemarineerde” schillen eventueel enkele uurtjes in water laten trekken om de smaak iets te verzachten – het water wordt daarbij als neveneffect limonade 🙂
Vervolgens suiker met een beetje water in de pan voorzichtig smelten, regelmatig roeren! Doe de schillen erbij, goed omroeren en even mee laten prutten. Hier kan je ook wat cacao, kaneel, chili of dergelijke naar smaak toevoegen. Spreidt het dan uit op een bakpan en laat afkoelen. Smelt chocolade en dompel de stukken er even in. Terug op de bakpan laten afkoelen en klaar!
De luiaard (gelijk mij) mag ook gewoon de schillen met wat suiker in de pan bakken. Nadien wat chocolade erbij en vervolgens uitspreiden op de bakplan …
Smakelijk 🙂

Nog iets extra: tijdens het openingsevent van de Buurderij in Mol had ik peperkoekjes bij – ook daarin zaten sinaasschillen 🙂
Van 400g speltmeel, 250g boter, 150g suiker, 2 eieren (of lijnzaad in een beetje water), 200g gemalen amandelen, ca. 50g klein gesneden “gemarineerde” schillen, 3g nootmuskaat-, 5g kaneel-, 2g kruidnagel- en 3g gemberpoeder een deeg maken. Voeg water toe naar behoefde om het goed kneedbaar te maken. Ik had ook wijnbezinksel maar je kunt gewoon een lepel sap toevoegen en eventueel wijnstijn-bakpoeder.
De deeg tot rollen vormen en een uurtje koud wegzetten. Dan schijven van de rollen schnijden en op de bakpan leggen (ik was lui een heb het geheel gewoon uitgerold en zo op de bakpan gelegd… later in stukjes breken). Deze dan 15-20 minuten bij 180°C goud backen.
Smakelijk 🙂